Reisbizz

16 — Interview — moeder is inmiddels 86. Zij woont nog volledig zelfstandig en kookt elke dag een potje voor zichzelf. Ik moet echt een afspraak maken in haar drukke agenda want ze heeft nog zoveel te doen. Echt een sociaal dier die nog steeds nieuwe vriendschappen sluit.” Hoe ben je in de reisbranche terecht gekomen? “We gingen in mijn jeugd altijd kamperen in Limburg. Mijn vader was handig en had samen met mijn oom een caravan geknutseld. Tot mijn zestiende ben ik altijd meegegaan. Daarna ging ik zelf met de bus naar de Costa Brava. Ik was best lastig en een ontzettend recalcitrante puber.” Jij een recalcitrante puber? “Nou en of! Ik sloop via de regenpijp het huis uit en was dolgelukkig toen ik de MAVO op mijn zeventiende achter de rug had. Ik was daarmee niet meer leerplichtig en meldde mijn ouders dat ik niet verder wilde studeren. Mijn vader zei: “Je gaat maar mooi werken dan, laat die handjes maar wapperen”. Ik kwam in een stikkerij terecht waar ik bankstellen moest stikken en dat verdiende goed. Dat vond ik superstoer. Ik had geld en kon doen en laten wat ik wilde. Na een tijdje kwam de wijsheid terug en ben ik MBO Mode gaan doen in Nijmegen en werd daarna aangenomen aan de Fashion Academy in Londen. Die vierjarige opleiding kostte 40.000 euro (inclusief huisvesting) en terwijl mijn vader best een tweede hypotheek wilde afsluiten heb ik het niet gedaan. Hij zou het me lenen, maar dat zou betekenen dat ik voor mijn veertigste geen eigen huis zou kunnen kopen. Dat zette me aan het denken. Toen iemand mij wees op een functie binnen de reisleiding en het gegeven dat je daar destijds veel geld mee kon verdienen, was ik om. En zette daarmee mijn eerste stappen in de reisbranche en ben ik erin blijven hangen.” Je bent nu woordvoerder van een branchevereniging waarbij het commerciële aspect wegvalt. Dat moet vreemd aanvoelen? “Dat is anders inderdaad. Ik spreek nu voor een breder publiek. De ANVR is een onafhankelijk medium en wordt gevraagd Hanita en Cara

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=