Reisbizz

29 — Column — De meest filmische ervaring beleefde ik vorige maand op 10.000 meter boven Afrika. De chartermaatschappij serveerde haar culinaire hoogstandje: een hete kroket in een beenderwit broodje, plus gratis 10-ml zakje mosterd met handige inkeping. “Voor zover de voorraad strekt”, waarschuwde de stewardess. Ik zat op rij 17, bedwelmd door de kroketgeuren uit de pantry, en prevelde een half uur lang één mantra: “Heer, als u het niet te druk heeft, laat alstublieft één broodje kroket voor mij over…” FILMISCH MOMENT Mosterd uit een te haastig opengescheurd zakje kan drie rijen ver komen, weet ik nu. Het toestel was half verduisterd. Door een spleetje geopend raampje spoot oranje licht door de cabine. In de lichtbundel dansten de kleddertjes mosterd in een boogje boven de passagiers. Een stroboscopisch feest in slow motion. Eén spettertje viel op de angoratrui van de vrouw voor me, een klodder in het opgestoken haar van de dame op rij 19 en een bruine kwak op het linnen pak van de man op rij 20. Niemand had iets door. Niemand keek op. Iedereen keek strak op zijn schermpje, mobiel of iPad. Zwijgend verorberde ik mijn broodje. Ik was het meest filmische moment van mijn vliegleven. De vlucht vloog om. Harri Theirlynck

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=